Los que sufrimos bullying o cualquier tipo de acoso en epocas pasadas y lo vivimos en la soledad refugiándonos en nuestra imaginación como via de escape en un mundo donde somos diferentes. Caso de una chica que vivió bullying sin ayuda de nadie y ha desarrollado Trastorno de Identidad Disociativo, el tipo más complejo de Trastorno Postraumatico.
martes, 27 de diciembre de 2016
Campaña Navideña!
No solo os voy a pedir que conteis vuestros logros tras haber pasado vuestra epoca de bullying: comprendo que muchos de vosotros seais reacios o os intimide tenrlo que recordar. Si no hubiera sido por maravillosos amigos, estaria igual que vosotros
Que os ha parecido estas Navidades? Os las habeis pasado bien ? En familia? Colgad o comentad anecdotas que hayais pasado ahora o en Navidades pasadas. Las de ahora seran sumamente divertidas!!!!!!!!!!
Si tengo que aportar primero la mia, pues deciros que tuve un a crisis de alergia el segundo dia de Navidad! Tres horas en Urgencias!!!!!!!! Ya se sabe, uno tiene que saber gestionar sus debilidades como sabe o puede!
I vosotros?
Campaña Navideña!
Para los que sufrimos acoso social
Veteranos del acoso, los que sois buenos y saben que no pueden hacer a los demás lo que os hicieron a vosotros, porque no explicamos las experiencias positivas que nos han ocurrido tras nuestro acoso?
Empiezo yo: por ejemplo estudie en Barcelona he hice unos amigos maravillosos, divertidos los cuales aún no hemos perdido el contacto!
Que rule guapos!
Acabo el hilo
HE INTENTADO CONTACTAR CON ESTAS DOS PERSONAS QUE NO CONOZCO DE NADA Y SE HAN NEGADO A CONTESTARME DE FORMA CIVILIZADA, MADURA Y ADULTA.
NO LAS CONOZCO DE NADA. HA HABIDO UN PROBLEMA DE CELOS (¿?) Y ME HAN METIDO EN MEDIO
NO QUIERO SABER NADA MAS REPITO NADA MAS DE NADA MAS DE ESTAS DOS PERSONAS.
SUS PALABRAS NO JUSTIFICAN LAS RAZONES POR LAS CUALES ACTUAN ASI
NO PIENSO HACER MÁS COMENTARIOS AL RESPECTO. DE SER ASÍ, TOMARE MEDIDAS OPORTUNAS PARA QUE ESTE FORO SIGA SIENDO PARA LA GENTE
QUE SUFRIÓ BULLYING DE VERDAD Y NO ATACA A NADIE, SI NO QUIERE JUNTARLOS A TODOS PARA PODERNOS AYUDAR Y RECOMPONERNOS ENTRE NOSOTROS!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ENTENDIDO?
Punto
Gemidos
De lletguir els comentaris M'ha donat una crisis
Ha sigut terrible
No podia aturar
Gemegava i tenia convulsions i no aturava d plorar
Aixi d sobte
Ara estic molt cansada
Perquè pasa aixo
No ho entenc
Cridava moltissim
A mes feia temos que estava sola al menjador mhavien deixat tota sola
Bien lo cuento aquí porque no tengo a quien contarlo.
Antes no era así.
No hay nada que haya descubierto que me calme en estos momentos. Es tan nuevo para mi que no se que hacer. Sin embargo no los borro
No borré enseguida los comentarios porque le son sumamente familiares. Son los que me acostumbre a oír desde los 3 a los 18 años. Quizás ahora me invada una sensación y me sienta extraña al defenderme. Por aquella época no decía nada. Pero veis? Algo así era lo que me decían de pequeña solo que nadie me defendía, tenia que continuar y no podía defenderme me lo tenían prohibido.
No los voy a borrar. No piedo. Al leerlos me han producido una rara sensación. Hacia tiempo bastante que no oia algo asi. Estos comentarios me han traido recuerdos. Recuerdos de cuando yo era pequeña y sin decir nada me decian todo lo que me acaban de comentar. Yo me defendia porque no habia hecho nada pero seguian. Recuerdos, cada minuto durante 19 años era asi. Viviendo en un colegio de psicópatas, o de gente con problemas que me usaban de cleenex. Recuerdos demasiado vivos, que aun golpean
Como aqui, habia los que seguramente me querian conocer pero que por miedo a tanta polémica se han cerrado y con muchos remordimientos borrado sus comentarios
No los voy a borrar. Un claro ejemplo de lo que sufrí de mis acosadores. Del acoso social. Del bullying psicologico. ESTO ES ACOSO EL QUE SUFRÍ ANTES DE PRONUNCIAR NINGUNA FRASE CON 3 AÑOS. Me aconsejaban lo mismo que se me aconseja ahora que pase. Nadie sabe si su historia es cierta
Lejos de borrar, es un ejemplo claro a lo que titula el blog. Os doy las gracias
lunes, 26 de diciembre de 2016
Hacer feliz!
No soy superficial. Entiendo y tengo bastante autoestima. La belleza esta en el interior por eso la cultivo a diario con delicadeza y amor
El problema es que sobro. Asi los demas me lo hacen notar. A pesar de ser amable, cordial i sensitiva, mis problemas que no son pocos pero tampoco tan raros (torpe, rara, timida, pseudomarfan, escoliosis de 50 grados con doble torsión de 19 grados, no expreso como se esperaria a mi edad, alergias i estornudos) hace que no solamente se me ignore, si no que no me aguanten i que siempre halla un aire de alegria normalidad tranquilidad alrededor cuando me aislo.
Para compensar, llevo encima un autoestima altisima. La verdad. Tenerla es un trabajo de los mas duros con el trato recibido. Suelo aislarme por mi naturaleza no me gusta molestar a nadie. Aislarme sin que me lo tengan que insinuar es algo que me agradecen. Jo estoy mejor. Soi feliz haciendo feliz a los demas
Opinion
todas hemos visto a hombres con chicas menos agraciadas que uno misma o a chicas con tipos nada agraciados, mi pregunta es ¿por que?, digo no se si se trata de algo hormonal, psicologico, por que, tanto hay chicas lindas que tratarian igual o mejor a ese chico o chica como esa persona nada agraciada, pero aun así deciden escoger a la otra... quiero leer opiniones